Persoonlijk

Met een woordgrapje het jaar uit

Ik schreef een nieuwjaarsgedichtje, getiteld ‘Haar jaar’

Jijen

Je leeft in verschillende werelden. Dat weet je, maar dat weet je niet. Je beweegt je van het ene speelvlak naar het andere, naadloos.

Rare vraag

Dat valgevoel vlak voor je in slaap valt. U weet wel. Toch?

Omslachtig

Er is een verschil tussen denken en in gedachten tegen jezelf praten. Bij dit laatste is je stem anders, bewuster, je vormt mooie zinnen, je hoort het in je hoofd in je eigen stemkleur.

Schrap

Ik besloot te kijken: het bleken geen spinnen maar bloedzuigende reuzenmieren met enorme kaken. Ze waren zo groot als mijn hand en elk exemplaar dat zich volzoog met mijn bloed zwol op tot voetbalgrootte.

Vuurtje

Langs alle paraplu openklappende, kraag opzettende, wegduikende mensen baan ik me een weg richting buiten. Daar waar het hoost.
Ik voel de stroom druppels op mijn kapsel kletteren, het water druipt over mijn gezicht. Samen met mijn make-up wast de regen mijn verdriet de aarde in.

Je vergeet weleens iets

Je vergeet weleens iets – waarom je met jezelf had afgesproken geen m&m’s-met-nootjes meer te eten, of hoe dat meisje van de basisschool vroeger ook weer heette.

Schedelbeest

Ik heb niet het hele skelet gehouden, alleen de onderdelen die ik mooi vind. Dus de kop, de schouderbladen, het staartbeen, de heupbenen, wat ribbetjes, twee rugwervels en een dingetje.

Mengellief

Of je het nog herkent. Ik dus. Want jij bent de jij niet meer die je was toen het nog anders was. Jij was een andere jij.

Get. Ver. Démme

Dat je dacht dat ándere mensen, van die types, dat díe. Maar jij niet. Nee joh, jij nooit. Maar dat er dan door samenloop van, dat het dan toch gebeurt. En dat je dan eerst in de ontkenningsfase, je weet wel, dat je er gewoon niet aan denkt want dan bestaat het niet.