Knofloos

“…en knoflookpudding”, zegt een bezorger van maaltijden-voor-ouderen in een documentaire op de vraag wat er vandaag gegeten wordt. Mijn gelaatsuitdrukking is mijn bewustzijn al voor: wàt een afgrijselijk vies idee. Ik zie een soort vaalgrijze drilpudding, stinkend naar knoflook, treurig wiebelend op een afgesleten donkerblauw bordje voor me, met op de achtergrond een klein raampje met ouderwets valletje ervoor, waarachter de regendruppels zichzelf depressief langs het glas omlaag slepen. (Geen idee waarom, maar zo stel ik het me voor.) Ik google meteen, en ben blij te rapporteren dat ik géén resultaten krijg. En toch – en dit is belangrijk – is er ergens een bejaarde vrouw die vanavond knoflookpudding eet. (Of ze nou wil of niet.) Want knoflookpudding bestaat, hoe hard Google het ook ontkent.

Niet alles op het internet is waar, maar evenzo is niet alles wat waar is, op het internet.