Tegen het lijf

Huh? Hè? Neeeee, ben jíj het? God wat lang geleden zeg! Wat leuk joh!
Nee, goed hoor, echt goed! Ja, lekker kun je wel zeggen zelfs! Weet je, ik heb het niet zo op van die zeurpieten hoor, doe mij maar lekker een positieve instelling, dan ga je het langst mee, toch? Toch? Precies!
Jaaa joh, twee kids, echte mannetjes al, vier en bijna zes nu, heerlijk hoor van die blije keutels om je heen! En jij ook zo te zien aan dat buikje – ha ha ha, ja niet dan pop, laten we eerlijk zijn: na die gevreesde vijf-en-dertigggg laat je alles gewoon los toch, al die angsten van strak moeten blijven, gelijk heb je schat. Het is dat moeder natuur mij in een goed jasje heeft gestoken want als het aan m’n “laajfstaajl” lag… ha haaa haa, ik ben niet van de bank te krijgen hoor!
Nee maar alle gekheid op een stokkie, wat fan-tas-tisch om je weer te zien, nee maar echt. Je verliest toch iedereen gaandeweg uit het oog, en dat is toch zonde hè. Maar ja, ieder leeft toch z’n eigen leven, en zo hoort het ook, wat jij?
Nee, nee ik ben nooit weggeweest zeg maar, ha ha ha, ik dacht toen al: ik heb hier ál-les wat mijn hartje begeert, dus ik heb geen reden om per se krampachtig de-wereld-te-gaan-zien ha ha! Kijk, uiteindelijk komen ze toch allemaal met hangende pootjes terug – nee ik bedoel natuurlijk niet jou, schat, maar bij wijze van spreken – je snapt me wel, toch pop? En dan zit ik hier lekker met mijn zaakjes voor elkaar, boem paf leuke man lekkere kids en het huis is al bijna afbetaald, nou, wat wil ik nog meer? Nee, ik vind het leven heer-lijk!
Goh, en heeft hij jou verlaten of jij hem? Dat eerste natuurlijk, want je gaat toch ook niet zomaar de kids hun vader ontnemen hè, nee maar daar ben ik heel makkelijk in: daar zijn nooit excuses voor. Wat? Ja ach, ik snap wel waar je heen wilt, maar als je zelf gewoon effe heel eerlijk bent wéét je toch ook dat het vooral aan jezelf zal hebben gelegen, daar kunnen we kort over zijn toch?
Jaaa, ach, we hoeven daar ook niet helemaal diep op in te gaan hier naast de doppertjes en de piepers, ha ha ha! Daar heeft niemand behoefte aan natuurlijk, zeg maar schat, wat ben ik blíj je weer tegen het lijf te lopen! Heerlijk om weer even “back in time” te kunnen gaan met je! Daarvoor moet je toch een soort geschiedenis samen hebben, je weet precies wat ik bedoel of niet dan!
Nee volgens mij zat jij altijd met Marjorie, en ik met Sonja daarachter.
Of ja, nu je het zegt, Sonja zat inderdaad altijd met Marjories tweelingzus, nee je hebt natuurlijk gelijk, jullie viertjes waren echt een kliekje hè? Ik was altijd al meer eigengereid, sommige mensen hebben minder kapstokken nodig om zich aan op te trekken zeg ik altijd maar! Nee maar dat is ook zo, ik zat ook vaak alleen, maar daarom kon ik ook zo goed meekomen in de klas, al dat gegiebel leidt ook maar af en dan zie je wel wat daarvan komt ha ha haaaa! Grapje schat, je kent me toch pop!
Goed, maar effe “back to basic”: heerlijk om zo bij te kletsen, maar de boys wachten thuis op de piepers, die zijn vanmiddag met z’n drietjes gaan voetballen, jaja, ook de man hoor! Die weet zich nog goed te keren daar op dat veld! Wat? Ja inderdaad, nog steeds Jos! Die was toen al helemaal af, alles d’rop en d’raan, dus ik dacht: die moet ik houden!
Ach, weet je, als puber was ik waarschijnlijk al wat vroeger rijp zeg maar, dat ik de jongens al op waarde kon schatten: terwijl jullie achter de knappe “hunks” aan gingen zag ik al dat Jos wél echt “husbandmaterial” was, ik kon daar doorheen kijken, en “voila”: wie zit er nu zonder vent op een flatje en wie is he-le-maal in de wolken met haar kerel, ik bedoel maar, je snapt wat ik bedoel hè schat?
Nou, toi toi toi voor jou en hopelijk tot snel en echt héér-lijk om je weer te spreken pop! Ik zal je nog wel vaker zien hier, gezellie zeg, dat fleurt je dag toch op, niet dan? Nou toedels schat!