Ik lijk steeds meer op jou

Ik stond bij weer
een rek vol koopjes zoals
ik zo veel te vaak al stond

en tussen het geluid van
de ijzeren hangers over de metalen stang
schraap schraap schraapte het lied dat
ik al duizend maal hoorde
zoals iedereen
zoals niemand

de klassieker waar ik
om smaalde zoals ik om
alles smaalde voor ik wist
dat voelen ook een optie
was
– is

en de radio zong en zong en zong en
de kleerhanger schraapte
en ik mijn keel

want opeens kwam het
dichtbij en voelde ik haat en verdriet en
dingen die ik nooit had gevraagd
maar wel kreeg
en dus al die tijd had
– heb

en ik voelde me verloren
als in nooit gezocht, niet als in
nooit gevonden

ik liep naar buiten met
geen enkel idee
welke kleren ik zojuist door mijn
vingers had laten gaan maar
ik wist wel
glashelder
wat er door mijn vingers was geglipt