Persoonlijk

Weekendje weg

Het is zondagochtend. Tik tik boink tik boem. Ogen open. Veel licht, vreemd bed. Drie ananaskussens op de vloer. Een goud met rood lampje op het nachtkastje: hoe verzinnen ze het. Mijn mobieltje ernaast. Ik klap hem open. De tijd is wel nog van mij, constateer ik.

Doktertje spelen

Ik stond dus met een potje bloed in mijn hand.

Dat zat zo: lief was dus weer eens gaan beachvolleyballen. Lang niet gedaan, gezellig, de volleybalploeg weer zien, iedereen joviaal, en voor je het weet heb je een rijtje Palmpjes voor je staan.