Author Archives: Ravi

Knofloos

Ik zie een soort vaalgrijze drilpudding, stinkend naar knoflook, treurig wiebelend op een afgesleten donkerblauw bordje voor me

Experiment – Praatblog

Over normale mensen.

Schedelbeest

Ik heb niet het hele skelet gehouden, alleen de onderdelen die ik mooi vind. Dus de kop, de schouderbladen, het staartbeen, de heupbenen, wat ribbetjes, twee rugwervels en een dingetje.

Wars

Dit is niet wat je wilde. Dat kan ook niet, want alles gaat trager dan toen je zeventien was en al precies wist hoe jij ging eindigen.

Junknotes

Liefste Er<3, ‘k wil de moed en hoop niet opgeven. Ik zit weer op onze plek in de rotzooi.

Mengellief

Of je het nog herkent. Ik dus. Want jij bent de jij niet meer die je was toen het nog anders was. Jij was een andere jij.

Tegen het lijf

Ha ha ha, ja niet dan pop, laten we eerlijk zijn: na die gevreesde vijf-en-dertigggg laat je alles gewoon los toch, al die angsten van strak moeten blijven, gelijk heb je schat. Het is dat moeder natuur mij in een goed jasje heeft gestoken want als het aan m’n “laajfstaajl” lag… ha haaa haa, ik ben niet van de bank te krijgen hoor!

Chapter 38: common sense

Of ze nog gelukkig waren. De makelaar vroeg het om zijn sales pitch af te kunnen draaien, maar het trof hem op een veel persoonlijker niveau. Of hij nog gelukkig was.

Get. Ver. Démme

Dat je dacht dat ándere mensen, van die types, dat díe. Maar jij niet. Nee joh, jij nooit. Maar dat er dan door samenloop van, dat het dan toch gebeurt. En dat je dan eerst in de ontkenningsfase, je weet wel, dat je er gewoon niet aan denkt want dan bestaat het niet.

Hoist with his own petard

Ik sta met twee voeten in het nu hoor, en volmondig. Maar je neemt schimmen mee, aan de hand, iedere nieuwe kamer in. Ik heb er een stuk of 5 nu. Ze wisselen elkaar af naargelang mijn stemming.